İnsan Doğmak.!! İnsan Olmak..!!



    Ağlayarak bir bebek gelir dünyaya. Daha ana rahmindeyken çizilmiştir alın yazısı;
    bir ana bir babadan dünyaya gelmiştir. Belki davetsiz misafirdir, belki de beklenendir.
    Bütün bebekler saf, temiz.
    Sütten ak açılır defterleri; ilk sayfaları bellidir, herkesinkiyle az çok birdir.
    Tek farkı kimi sevgiyle sarmalanır, bin bir naz niyazla ağırlanır; gözden sakınılır,
    attığı ilk adımlarıyla alkışlanır. Yere düşse bile düştüğü yer yumuşak bir kucaktır.
    Dizlerinde düşüşünden bir iz kalmayacaktır...
    İlk adımları ona milyon öpücük kazandırır...
    Kimi de sevgiden yoksun itip kakılandır, daha ilk adımlarını atmadan bedeni
    yara bere içinde. Tek başına kalmışlığının savaşı ile dik durmaktır gayesi, ayağa kalkmak tek çaresi.
    Ne bir alkış tutanı ne de milyon öpücük konduranı vardır. O; bu dünyada
    yalnız olandır. Dizlerindeki iz kanar kanar sonunda kabuk bağlar.
    Asıl minicik yüreği ağlar, alın yazısına yanar.
    Sütten ak sayfalara ilk yaşananlar yazılmıştır. Şimdi insan olmanın zamanıdır.
    İnsanlığı hak etmek kolay mıdır?
    Bin bir naz niyazla ağırlanan bir dönemde yanında olanlar kendi doğrularını,
    yasaklarını, günahlarını aşılarlar. Beyinlerine nakşettiğiyle topluma
    bırakırlar.. Şanslı mıdır tek olmayan? İnsan olmaya yetecek güce sahip olan;
    Tek olmayan mı? Yoksa yaşamda tek başına savaşan mı..??
    Şanssız mıdır tek kalan, itip kakılan sonra da topluma bırakılan.
    İlk defter, kitap, kalemle tanışma faslı ondan beklenen çalışkan bir öğrenci olma çabası,
    iyi bir geleceğe yelken açmasıydı. İlk kısa ayrılığı yuvasıyla okulu arasında
    sıkışıp kalmıştı, özlemi gözlerinin bulanıklığında...
    Bir diğerine
    okula git
    diyeni olmasa da o da okumak için yerini almıştı bir sırada.
    Minicik omuzlarda dağ gibi yük,gözlerine bakarsın yüreği büyük.....
    Aylar yıllar peşi sıra geçmekte; beklentiler,özlemler değişmekte..
    İki ayrı bebek şimdi toplumda tek..
    İnsan olmayı nasıl bilecek?
    Yaşam dokumaya başlamıştır ruhuna her anı; sırlar, insanlık yaşanılanlarda saklı...
    Kendilerine bahşedilen yaşam tarzı; bolluk, bereket, milyon öpücükle bezenen
    kısıtlı bir pencere. Bir diğeri itilip kakılan, minik yüreğiyle istenmemesinin,
    belki de yokluğun ezikliğinde sıkışıp kalmış, sevgisizliğinde kısıtlı bir pencereden
    seyretmekte yaşamını, yaşantıları...
    Bu pencerelerden bakmak insan olmayı başarmaya yetecek mi?


    F.Birsen İbrahimhakkıoğlu

     

<bgsound src ="BOŞ BIRAK">
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin / yazarın kendisine ve / veya temsilcisine aittir

 F.Birsen İbrahimhakkıoğlu
Okunma Sayısı: 2086
Bu şiir hakkında 14 adet yorum bulunmaktadır
Yorumları OkuArkadaşına YollaŞairin ŞiirleriKapat
F.Birsen İbrahimhakkıoğlu / www.hayaldenizi.com